Зимний вечерАрмянский язык

Ալեքսանդր Պուշկին

Ձմեռվա իրիկունը

Հողմը մեգով երկինքն առնում,

Գալարում է բուքը ձյան

Մին` մանկան պես լաց է լինում,

Մին` ոռնում է զերթ գազան.

Մին` վայրենի սուլում պես-պես,

Աղմըկում է տանիքում,

Մին` ուշացած ճամփորդ, ասես,

Լուսամուտն է նա թակում:

Մեր խրճիթը, աղքատ ու հին,

Ե՛վ մթին է, և՛ տըխուր.

- Ի՞նչ ես նստել պատի տակին,

Իմ պառավըս, էդպես լուռ:

Հոգնե՞լ ես դու փոթորիկի

Ոռնոցներից խելագար,

Թե՞ նիրհում ես քո իլիկի

Բըզզոցի տակ միալար:

Արի խըմե՛նք, բարի ընկեր

Իմ սև, ջահել օրերի,

Խըմենք դարդից, բաժակըդ բե՛ր,

Սիրտներս բաց կըլինի:

Երգի՛ր, ո՞նց էր ապրում խաղաղ

Հավքը ծովի էն ափին,

Երգի՛ր, ո՞նց էր աղջիկը վաղ

Ջուրը գնում մինչ արփին:

Հողմը մեգով երկինքն առնում,

Գալարում է բուքը ձյան,

Մին` մանկան պես լաց է լինում,

Մին` ոռնում է զերթ գազան:

Արի խըմե՛նք, բարի ընկեր

Իմ սև, ջահել օրերի,

Խըմենք դարդից, բաժակըդ բե՛ր,

Буря мглою небо кроет,

Вихри снежные крутя;

То, как зверь, она завоет,

То заплачет, как дитя,

То по кровле обветшалой

Вдруг соломой зашумит,

То, как путник запоздалый,

К нам в окошко застучит.

Наша ветхая лачужка

И печальна и темна.

Что же ты, моя старушка,

Приумолкла у окна?

Или бури завываньем

Ты, мой друг, утомлена,

Или дремлешь под жужжаньем

Своего веретена?

Выпьем, добрая подружка

Бедной юности моей,

Выпьем с горя; где же кружка?

Сердцу будет веселей.

Спой мне песню, как синица

Тихо за морем жила;

Спой мне песню, как девица

За водой поутру шла.

Буря мглою небо кроет,

Вихри снежные крутя;

То, как зверь, она завоет,

То заплачет, как дитя.

Выпьем, добрая подружка

Бедной юности моей,

Выпьем с горя: где же кружка?

Сердцу будет веселей.