Не жалею, не зову, не плачуБашкирский язык

Үкенмәйем, күҙ йәшемде түгеп,
Саҡырмайым уҙған йәшлекте
Монарҙарҙа ҡалды сәскәле яҙ,
Иңгә ятты көҙҙәр, йәш үтте.

Һалҡыныраҡ тибә йөрәгем дә
Элеккесә инде елкенмәй,
Ситса итәк ҡайындар ҙа арбап,
Яланаяҡ кил, тип елпенмәй.

Дыуамаллыҡ! Сигенә бараһың —
Ирендәрҙә кәмей һүҙ уты,
Аһ, юғалды кер төшмәгән саҡтар,
Күҙҙәр янмай, хистәр туҙғытып.

Теләктәр ҙә хәҙер һараныраҡ,
Йәшәйемме? әллә төштәмен?
Яҙғы таңдан, гүйә, алһыу атта
Сабып ҡына килеп төшкәнмен...

Был ерҙә беҙ ваҡытлыса ғына,
Сағандарҙан баҡыр түгелә...
Ҡойолдо ла сәскә, мәле еткәс…
Хәйерленән килһен үлемдәр..

Не жалею, не зову, не плачу,
Все пройдет, как с белых яблонь дым.
Увяданья золотом охваченный,
Я не буду больше молодым.

Ты теперь не так уж будешь биться,
Сердце, тронутое холодком,
И страна березового ситца
Не заманит шляться босиком.

Дух бродяжий! ты все реже, реже
Расшевеливаешь пламень уст
О моя утраченная свежесть,
Буйство глаз и половодье чувств.

Я теперь скупее стал в желаньях,
Жизнь моя? иль ты приснилась мне?
Словно я весенней гулкой ранью
Проскакал на розовом коне.

Все мы, все мы в этом мире тленны,
Тихо льется с кленов листьев медь…
Будь же ты вовек благословенно,
Что пришло процвесть и умереть.