Ынакшылды бижээн чагаа, чарлы берээл.
Ынчаптарын душтук уруг дилээн чүве.
Өөрүшкүнү кѳсче каарын дидинмээн мен!
Өйү кээрге, караам шимгеш, одапкан мен...
Кестиң кыры чедип кээрге, саймаваан мен.
Хөрлээ чалбыыш чагааң арнын бүзээлепти...
Хензиг доктаа!.. кыва берди... Чалбыышталды.
Көк ыш сузум ораап алгаш, арлы берди.
Шынчы билзек ышкындырып чоруй барды.
Шыйыладыр кыпкан хырба соглуп чыдыр...
Караң көрген! Үүле бүткен! Ыйбаланды;
Хайыралыг буурул шыйбак көстүп чыдыр...
Канчаар дээрлаан, көксү-хөрээм ышкамнады,
Куюм чолум өөрүшкүзү күжүр ыйба,
Кударанчыг хөрээм орта мөңге чуртам...