Барышня-крестьянкаИдиш язык

אינ יעדער קלייד, נעשאָמע מײַנע, בּיסטו שײג

בּאָגד אנאָװיטש

 

אינ איינער פונ אונדזערע װײַטסטע גובּערניעס האָט

זיכ געפונענ דאָס גוט פונ איוואג פּעטראָװויטש בּערעס

טאָוו. אינ דער יוגנט האָט ער געדינט אינ גווארדיע. איג

אָנהײבּ 197 יאָר פארלאָזט ער די דינסט אוב פאָרט

אוועק אינ זײַנ דאָרפן אונ פונ דעמלט אָנ איזן ער פונ

דאָרטג ניט ארױיסגעפאָרג. כאסענע געהאט האָט ער מיט

אנ אָרעמער דװאָריאנקע, װאָס איז געשטאָרבּנ פוג קימ

פּעט אינ דער צײַט, וװענ ער האָט זיכ געפונענ אי

פעלד װײַט פונ דער היבֿ

די בּאשעפטיקונגענ מיט דער ווירטשאפט האָבּנ אים

אינגיכג בּארויִקט, ער האָט אוױיסגעבּויט א הויז לויט זײַג

 

אייגענעמ פּלאנ, איינגעפירט בא זיכ א געוואנט-פאבּריק

פארדרייַפאכט די האכנאָסעס אונ אָנגעהוֹיבּג האלטנ זיכ

פאר איינעמ פונ די קליגסטע מענטשנ אינ געגנט,. שכיל

נימ, װאָס פלעגנג קומענ צו אימ מיט זײערע פאמיליעס

אונ הינט, האָבּג אימ אינ דעמ ניט דערווידערט. אינדער

װאָכג פלעגט ער טראָגג א פּליסג רעקל, אינג די יאָנט

ווימ פלעגט ער אָנטוג א סורדעט פונ היימישנ געוואנט

פלעגט אליינ פארשרייבג די הויצאָעס אונ האָט גאָרנישט

ניט געלייענט אכוצ די ,סענאטסקיע װעדאָמאָסטיל* 1 ביכ

לאל האָט מענ אימ ליב געהאט, כאָטש מע האָט אימ

געהאלטנ פאר א צו שטאָלצנ, נאָר אייב גריגאָרי איווא

נאָװיטש מוראָמסקי, זײַנ נאָענטסטער שאָכנ, האָט ניט גע

שטימט מיט אים, מוראָמסקי איז געווענ דער עמעסער

רוסישער פּאָרעצ. נאָכ דעמ, װי ער האָט איב מאָסקװע

פארשווענדט דעמ גרעסטנ טײל פונ זײַנ גוט אונ אין צו

יענער צײַט אנ אלמענ געװאָרנ, איז ער אװועקגעפאָרג

אינ לעצטנ דאָרפ, װאָס איז אימ פארבּליבנ, וו ער האָט

נאָכ אלצ ארויסגעוויזנ שטיק, נאָר שויבֿ גאָר נילע. ער

האָט אלינגעאָרדנט אנ ענגלישג סאָד, אפ וועלכנ ער האָט

אויסגעגעכבּנג קימאט אלע זײַנע לעצטע האכנאָסעס. זײַנע

קאָניוכעס זײַנענ געװוענ אָנגעטאָנ, װי ענגלישע זשאָקײענ

 

זײַנ טאָכטער האָט געהאט א מאדאמ - אנ ענגלענדערנ

זײַנע פעלדער האָט ער בּאארבּעט לויטנ ענגלישנ מעטאָד

אָבּער אפ א פרעמרנ שטײגער געראָט ניט דאָס רוסישע בּרויטו

אונ ניט געקוקט אפ דער גרויסער פארקלענערונג פונ

די הױצאָעס, זײַנענ דאָכ גריגאָרי איװואנאָװיטשנ קײג

האכנאָסעס ניט צוגעקומענ; ער האָט אפילע אינ דאָרפ

געפונענ די מעגלעכקײַט ארײַנקריכנ אינ נײַע כויװועס

ניט געקוקט אפ דעמ אלעמענ, האָט מענ אימ געהאלטנ

פאר ניט קיינ נארישנ מענטשנ, װײַל ער האָט דער ער

שטער צווישנ די גוטבּאזיצער אינ זײַג גובּערניע זיכ גע

כאפט אפנ סיכל, אז מע קאָנ פארזעצנ דעמ גוט איג

אָפּעקונסקי סאָװעט – דענסטמאָל איז עס געװענ א גאנג

װאָס האָט זיכ אויסגעוויזנ צו זײַנ זייער קאָמפּליצירט אונ

דרייסט. צווישנ די מענטשנ, װאָס האָבּנ אימ פארורטיילט

איז בּערעסטאָו געװענ דער, װאָס האָט זיכ װעגנ אים

אָפּנערופנ שטרענגער װי אלע. א סינע צו אלערלײ נײַע

אילנפירונגענ איז געװענ דער בּאזונדערער שטריכ פונ

בּערעסטאָווס כאראקטער, ער האָט ניט געקאָנט רוַק ריידג

ועגג דער אנגלאָמאניע פונ זײַנ שאָכנ אונ יעדע מינוט

געפונענ א געלעגנהײַט אימ צו קריטיקירנ. פלעגט ער

 

זײַנעמ א גאסט בּאװוללזנ זײַנע גיטער, איז אלט ענטפער אפ

א גוט װאָרט װעגנ זײַנע ווירטשאפטלעכע פאראָרדענונ

גענ, פלעגט ער זאָגנ מיט א כיטרע שמייכעלע: ,יאָ, בּא

מיר איז נישט אזוי, װי בּאמ שאָכנ גריגאָרי איואנאָ-

וויטש. װי קומט צו אונדז, מיר זאָלנ עס אפ אנ ענגלישנ אויפג

צעטרענצלענ! זאָלנ מיר כאָטש אפנ רוסישנ שטגער זאט

זײַנ". די דאָזיקע כויזעק-ווערטער פלעגנ אָפּנעטראָגנ ווערג

גריגאָרי איוואנאָװויטשנ מיט צולאָגנ אונ מיט אױסטל-

טשונגענ. דער אנגלאָמאנ האָט די קריטיק אופגענומעג

פּונקט אזוי אומגעדולדיק, װי אונדזערע זשורנאליסטנ. ער

איז אופגעבּראכט געװאָרנ אונ א נאָמענ געגעבנ זײַנ

זאָלל 1 בער אונ פּראָװינציאל,

 

אָט װאָס פאר א בּאציונגענ ס'זײַנעג געװענ צווישג די

צוויי גוטבּאזיצער, װענ בּערעסטאָווס זונ איז אראָפּגעקו-

מענ צו אימ איג דאָרפ. ער איז דערצויגנ געװאָרג אינ

אוניווערסיטעט אונ האָט זיכ געקליבּנ אָנקומענ איג מי-

ליטערידינסט; אָבּער דער פאָטער אין דערופ ניט אײַנ-

געגאנגענ. צו ציווילער דינסט האָט זִיכ דער יונגערמאנ

געפילט אינגאנצנ אומפיייק, זיי האָבּנ איינער דעמ צווייטנ

ניס אָפּגעטראָטנ, אוג דער יונגער אלעקסיי האָט דערװוײל

אָנגעהױבּנ לעבּנ װי א פּאָרעצ אונ זיכ אלנפאלס פאר-

לאָזט װאָנצעס

 

 

В одной из отдаленных наших губерний находилось имение Ивана Петровича Берестова. В молодости своей служил он в гвардии, вышел в отставку в начале 1797 года, уехал в
свою деревню и с тех пор он оттуда не выезжал. Он был женат на бедной дворянке, которая умерла в родах, в то время, как он находился в отъезжем поле. Хозяйственные упражнения скоро его утешили. Он выстроил дом по собственному плану, завел у себя суконную фабрику, утроил доходы и стал почитать себя умнейшим человеком во всем околодке, в чем и не прекословили ему соседи, приезжавшие к нему гостить с своими семействами и собаками. В будни ходил он в плисовой куртке, по праздникам надевал сертук из сукна домашней работы; сам записывал расход, и ничего не читал, кроме «Сенатских Ведомостей». Вообще его любили, хотя и почитали гордым. Не ладил с ним один Григорий Иванович Муромский, ближайший его сосед. Этот был настоящий русский барин. Промотав в Москве большую часть имения своего, и на ту пору овдовев, уехал он в последнюю свою деревню, где продолжал проказничать, но уже в новом роде. Развел он английский сад, на который тратил почти все остальные доходы. Конюхи его были одеты английскими жокеями. У дочери его была мадам англичанка. Поля свои обработывал он по английской методе.
Но на чужой манер хлеб русский не родится,
и не смотря на значительное уменьшение расходов, доходы Григорья Ивановича не прибавлялись; он и в деревне находил способ входить в новые долги; со всем тем почитался человеком не глупым, ибо первый из помещиков своей губернии догадался заложить имение в Опекунской Совет: оборот, казавшийся в то время чрезвычайно сложным и смелым. Из людей, осуждавших его, Берестов отзывался строже всех. Ненависть к нововведениям была отличительная черта его характера. Он не мог равнодушно говорить об англомании своего соседа, и поминутно находил случай его критиковать. Показывал ли гостю свои владения, в ответ на похвалы его хозяйственным распоряжениям: «Да-с! – говорил он с лукавой усмешкою, – у меня не то, что у соседа Григорья Ивановича. Куда нам по-английски разоряться! Были бы мы по-русски хоть сыты». Сии и подобные шутки, по усердию соседей, доводимы были до сведения Григорья Ивановича с дополнением и объяснениями. Англоман выносил критику столь же нетерпеливо, как и наши журналисты. Он бесился и прозвал своего зоила медведем и провинциалом.
Таковы были сношения между сими двумя владельцами, как сын Берестова приехал к нему в деревню. Он был воспитан в *** университете и намеревался вступить в военную службу, но отец на то не соглашался. К статской службе молодой человек чувствовал себя совершенно неспособным. Они друг другу не уступали, и молодой Алексей стал жить покамест барином, отпустив усы на всякий случай.