Евгений Онегин (отрывок)Грузинский язык

I

ბიძაჩემს, განთქმულს აღზრდით, ღირსებით.

როცა ძალღონე აღარ შესწევდა,

წასვლა ენება პატივისცემით

და უკეთესად რაღას შესძლებდა.

მის ქცევას ბევრი სიბრძნედ იწამებს,

მაგრამ, ღმერთმანი, გულს გაგიწყალებს -

ავადმყოფს დღე-ღამ ეჯდე საწოლთან,

არ შორდებოდე წამით საცოდავს!

მონებდე მზაკვრულ ძალას უმდაბლესს,

მომაკვდას სიკვდილს აღარ აცლიდე,

ართობდე, ჭმუნვით წამალს აწვდიდე

და უსწორებდე თავსასთუმალებს.

ოხრავდე და თან გულში ამბობდე:

ეშმაკი ლაგამს როდის ამოგდებს!

 

II

ცეტი ჭაბუკი ასე ფიქრობდა

და მტვერს აფენდა ეტლი კელ-მინდვრებს,

ანდერძად ზევსის ლოცვა მიჰქონდა

ნათესავებში ყვლას მემკვიდრს. ვინც ლუდმილას და რუსლანს აღმერთებთ!

ჩემი რომანის გმირსაც აგრეთვე,

თქვენი ნებართვით,

უწინასიტყვოდ,

ახლავე, ამავ წუთში გაიცნობთ.

ონეგინია ჩემი ძმობილი,

ნევის ნაპირთან დაბადებული,

ეგებ ბავშვობა თქვენც იქ გეგულვით,

ანდა ბრწყინავდით ქვეყნად ცნობილი,

ჩემო მკითველო, მეც ის შორეთი

მალხენდა, მაგრამ მწყენს ჩრდილოეთი.

I
«Мой дядя самых честных правил,
Когда не в шутку занемог,
Он уважать себя заставил
И лучше выдумать не мог.
Его пример другим наука;
Но, боже мой, какая скука
С больным сидеть и день и ночь,
Не отходя ни шагу прочь!
Какое низкое коварство
Полуживого забавлять,
Ему подушки поправлять,
Печально подносить лекарство,
Вздыхать и думать про себя:
Когда же черт возьмет тебя!»
II
Так думал молодой повеса,
Летя в пыли на почтовых,
Всевышней волею Зевеса
Наследник всех своих родных.
Друзья Людмилы и Руслана!
С героем моего романа
Без предисловий, сей же час
Позвольте познакомить вас:
Онегин, добрый мой приятель,
Родился на брегах Невы,
Где, может быть, родились вы
Или блистали, мой читатель;
Там некогда гулял и я:
Но вреден север для меня.