Вернуться к списку языков

Голубая кофта. Синие глазаТатарский язык

Зәңгәрсу кофта. Күзләр күк төсле.
Әйтмәдем аңа бер сүз килешле.

Иркәм сорады: «Буранмы җирдә?
Мич ягарга да урын җәергә».

Әйттем иркәмә: «Кемдер биектән
Ак чәчкә сибә бүген мин көткән.

Як, әйдә, мичне, юрганың уран,
Йөрәктә минем синсез дә буран».

Оригинал на русском языке

Голубая кофта. Синие глаза.
Никакой я правды милой не сказал.

Милая спросила: «Крутит ли метель?
Затопить бы печку, постелить постель».

Я ответил милой: «Нынче с высоты
Кто-то осыпает белые цветы.

Затопи ты печку, постели постель,
У меня на сердце без тебя метель».

О переводе

Переводчик: Ркаил Зайдулла

О переводе:

Перевод опубликован в книге Сайланма әсәрләр : шигырьләр, поэмалар / Сергей Есенин ; [проект җит. һәм кит. төз. Л. Шәех]. – Казан : Татар. кит. нәшр., 2020. – 271 б. : рәс. б-н.

Переводы на другие языки

К сожалению, других переводов данного произведения на этом языке пока не нашлось.