ЗимаКиргизский язык

Мына күз да учуп кетти,
Кирип келди кыш дагы.
Көрүнбөстөн учуп келди,
Канаттуудай сыягы.

Мына аяз кычырады,
Көлмөлөрдү тоңдурду.
Жаш балдарга кыш жыргалын,
Белек кылып кол сунду.

Укмуштуудай кооз чиймелер,
Айнектерге тартылды.
Аны көргөн кишилерди,
Ал айран-таң калтырды.

Кар айланып, жаайт, учат,
Жер ак жабуу жамынат.
Булуттардан күн көз кысат,
Карда кыроо жаркырайт.

Вот уж осень улетела
И примчалася зима.
Как на крыльях, прилетела
Невидимо вдруг она.

Вот морозы затрещали
И сковали все пруды.
И мальчишки закричали
Ей «спасибо» за труды.

Вот появилися узоры
На стёклах дивной красоты.
Все устремили свои взоры,
Глядя на это. С высоты

Снег падает, мелькает, вьётся,
Ложится белой пеленой.
Вот солнце в облаках мигает,
И иней на снегу сверкает.